| Kort voor de jaarwisseling had ik het genoegen een goed glas wijn te drinken met een professor uit België. Zijn vakgebied: psychologie. Een erudiete, welbespraakte en gezellige man met een bovengemiddeld gevoel voor humor. We spraken over Spanje, over boeken, over reizen, over gewoonten én, jawel, over goede voornemens voor 2010.Bij dat laatste onderwerp verscheen er een vette glimlach op zijn gezicht.
Waar een wil is, is een weg, luidt het cliché. We moeten meer bewegen, stoppen met roken, matig(er) zijn met alcohol, gezond eten, voldoende ontspannen en nog een boel meer. Veel van deze waarheden komen in de goede voornemens terecht, maar als het jaar pas enkele dagen oud is, merken we al hoe moeilijk het is ze in de praktijk te brengen. Ikke toch, in ieder geval! ‘Als het niet lukt goede voornemens waar te maken, heb je ten onrechte een beroep gedaan op je wilskracht,’ aldus mijn hooggeleerde gesprekspartner. En toen vertrok ‘ie, het thuisfront wachtte, mij in diepe gedachten achterlatend.
Onoplosbare puzzel
Ik ben me maar eens gaan verdiepen in het begrip wilskracht. Eerste conclusie, na urenlang gegoogle: wij weten wilskracht niet voldoende naar waarde te schatten. Het is een kostbaar ‘kapitaal,’ dat je door training misschien wel iets kunt vergroten, maar waarvan je altijd zo weinig hebt dat je er zuinig op zou moeten zijn. Je moet het dus niet verspelen aan ondoordachte voornemens. Dit blijkt onder meer uit een beroemd experimentje waarbij de deelnemers de keuze kregen tussen een radijsje en chocola en daarna een onoplosbare puzzel kregen gepresenteerd. Wie zich heeft ingespannen om van de chocola af te blijven en genoegen neemt met een radijsje, blijkt daarna minder volhardend aan de puzzel te werken!
De wil is een spier, zo las ik, die snel verzuurt. Bovendien is het niet voor niets dat je je niet aan de gezonde leefregels houdt. Iedereen weet dat zondigen op de lange termijn slecht voor je is, maar op de korte termijn schenkt het (veel!) bevrediging. Stoïcijns alle lusten negeren en op een houtje bijten, maakt je chagrijnig. En niets maakt gebeurtenissen op de lange termijn zo onbeduidend als een slecht humeur. Weg voornemen. Bij mij toch, in ieder geval!
Concreet plan
De kunst van het goede voornemen is te komen tot een zo concreet mogelijk plan, dat een zo gering mogelijk beroep doet op je wilskracht.
|
Elke kroeg kan het drankgebruik terugbrengen door kleinere tafels neer te zetten, zodat de bezoekers hun glazen niet zo gemakkelijk kwijt kunnen. Ook is het gemakkelijker om minder te snoepen als je ervoor zorgt dat er gewoon niets in huis is, behalve het fruit dat je echt lekker vindt. Dan hoef je je de hele avond op de bank niet in te houden en kom je toch aan je trekken. Goede voornemens doen geen groot beroep op je wilskracht, maar zijn zo slim gekozen dat ze ook op de korte termijn leuk genoeg zijn om uit te voeren. Ongeveer twee weken geleden ontving ik een mailtje van de wijze professor. Hij had het naar zijn zin gehad en nagedacht over ons gesprek en wilde er, per mail, nog enkele gedachten aan toevoegen. Meer in het bijzonder wilde hij me deelgenoot maken in zijn Top Tien goede voornemens, maar dan over een volstrekt andere boeg. Bij ieder van zijn voornemens draait het erom: wat maak ik van mijn leven? wat wil ik bereiken? en wat wil ik anders gaan doen?
Zelfkennis
De professor heeft zijn Top Tien onderverdeeld in drie ‘gewichtige fases’, zoals hij dat noemt. Door het uitvoeren van de eerste vijf voornemens leer je vooral jezelf kennen. Deze zelfkennis heb je nodig om de vier volgende voornemens te realiseren. Deze volgende voornemens zijn er op gericht, hoe je kunt slagen in het leven. Het tiende voornemen is de kroon op het werk: je voornemen om écht gelukkig te worden.
De Top Tien in vogelvlucht:
1. Zoek het beste in je leven
2. Ga bewust genieten
3. Minder masker opzetten, neem eerder initiatief
4. Spiegel de gevoelens
5. Durf je aan te passen als je kritiek krijgt
6. Durf een balans te vinden tussen het mannelijke en het
6. vrouwelijke
7. Zoek een balans tussen sex, intimiteit en liefde
8. Meer luisteren naar de geestelijke stem
9. Vind een balans tussen werk en privé (acht uur werken,
6. acht uur slapen, acht uur privé)
10. Ben regisseur over je eigen leven. |
